Poszło o końcówki, czyli gender w natarciu

Słownik-synonimów-przydatna-sprawa-przy-pisaniu-artykułów-z-synonimami

Czytanie rozwija. Druga połowa rozsmakowała się w krytyce. Postawiła zarzut nie do odparcia - że "połowica" to żona.

- Masz żonę?

- No, nie mam, ale szczerze przyznam, że bardzo bym chciała.

Wzięłam słownik, przestudiowałam, wyszło,  fakt  - "połowica" zdecydowanie sugeruje małżonkę, z naciskiem na "żonkę" i moje wysiłki, żeby znaleźć synonim do "męża" 1. Budzący ciepłe skojarzenia, 2. Podkreślający indywidualność artysty, 3. Określający jednoznacznie typ macho - spełzły na niczym. "Oblubieniec" jest zbyt podniosły, "żonaty mężczyzna", "partner życiowy" i "głowa rodziny" nie pasują do artysty, który przede wszystkim poślubił sztukę, "mężuś","mężulek","żonkoś" - zostały wykluczone przez punkt 3., "nowożeniec" już nie, ponieważ od drugiego ślubu (czyli kościelnego) minęło 6 lat z hakiem, "dozgonny towarzysz", to po moim trupie (literalnie), "ślubny" - zbyt oklepany, "stary" - po co od razu wszystkim w twarz, że już siątki, "jedyny", "małżonek", "małż" - używane w poprzednich wpisach dość nagminnie - pozostały do wyboru: "mężysko", "druga/gorsza/brzydsza połowa" oraz "ojciec" i "ojczulek". Służę. Korekty dokonano.

Ale to był dopiero początek. Niewinny. Rozgorzała głęboka dyskusja językowo-kulturalno-filozoficzna. Poszło o to, że "połowica" oraz "godność" są w języku polskim rodzaju żeńskiego, w związku z czym orzeczenie w zdaniu również będzie miało końcówkę, która nie brzmi męsko. No ja bardzo przepraszam. Na władzę nie poradzę, a język zawsze zrobi swoje:  słowa, które kojarzą się pozytywnie i z czymś wielkim rzeczywiście dość często są w ojczystym rodzaju żeńskiego - nie tylko godność i duma, ale również wielkość, dobroć, mądrość, przyjaźń, miłość, wiara, nadzieja, cześć, chwała, sława, cnota, moc, mość, radość, czystość. Oraz męskość  :twisted:

Kocham język ojczysty!

Narzekania dość. Był też i komplement:

- Ty ... samico alfa.

Ależ proszę  8-)

Dla wnikliwych jeszcze bonusik od Judy Brady z 1971. O żonie.

 

 

Komentarze

  1. ~kruszyzna3 września 2014 04:08

    Samica alfa jest urocza :)
    A tak na marginesie u nas też śluby cywilno-kościelne w odstępie były ;)

    OdpowiedzUsuń
  2. ~moje-waterloo3 września 2014 07:31

    Ale również: złość, nienawiść, podłość, trucizna, niewierność oraz każda wada ;)
    No i, nie zapominajmy... mżęzczyna. Też się odmienia wg deklinacji żeńskiej. I co teraz na to współspacz?

    OdpowiedzUsuń
  3. mamaszóstki4 września 2014 05:48

    Trawi.
    Ale tych wad rodzaju żeńskiego jakby mniej... :D

    OdpowiedzUsuń
  4. mamaszóstki4 września 2014 05:52

    Alfa - buduje :)
    U nas kościelny dopiero po całej szóstce :) Świadomie i bez przymusu.

    OdpowiedzUsuń

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

W rankingu

Nie jest łatwo znaleźć się w rankingu wśród najlepszych uczniów/studentów. Mamaszostki musiała czekać z tym do studiów. Najstarsza z Szóstki - do gimnazjum. Młodsza - do wyników sprawdzianu szóstoklasisty. A kiedy nauczyciele gratulują - z jednej strony radość, duma, szczęście - a z drugiej wdzięczność dla wszystkich, którzy się do tego przyczynili. Bezpośrednio lub pośrednio, kiedy rodzice wredni byli. Babci. Prababci. Ciociobabci. Nauczycielom. Oraz wszelkim okolicznościom przyrody i nie tylko. Nad motywacją panów pracujemy rodzinnie. Wszystko przed nami.
Czytaj więcej

Jeszcze jeden żonkil, czyli ... gdybym znała Kadisz

To miał być prawie zwykły piątek, jeżeli "zwykły" może oznaczać dzień w tygodniu pracy, kiedy mąż wyjechany na obczyznę, a w ciągu doby udało mi się nawet przespać z 5 godzin, ustalić plan dnia i posiłków oraz kto kogo odbiera ze szkoły, a także skonsultować wyniki w nauce najmłodszych z wychowawczyniami. Ale mimo wszystko miał być zwykły, czyli zaplanowany i zrealizowany od A do Z, choć wiadomo, że to utopijne założenia. Przede wszystkim w plan wplotły się nowe wątki, jak choćby zakupy na Allegro, przez które znalazłam się na Muranowie, gdzie prawie zawsze tracę orientację. I właściwie od tego, co skłoniło mnie do zakupu tych kilku tomów, które leżą przede mną, powinnam była zacząć. A nawet jeszcze wcześniej, ponieważ na Karmelickiej, róg Anielewicza (dawnej Gęsiej) pojawiłam się po to, by odebrać zakupione wcześniej książki. Jedną z nich nabyłam w przypływie emocji po długiej rozmowie z A. poznaną w fejsbukowej grupie "Polska, Polonia, cały świat", gdy okazało si...
Czytaj więcej

Szkoła - młódź cierpi na tem

Obraz
Ciąg dalszy zmagań ze szkołą przyprawię szczyptą Mickiewicza - cytatem wciąż aktualnym: (...) Co dzień postrzegam, jak młódź cierpi na tem, Że nie ma szkół uczących żyć z ludźmi i światem. (...) - A. Mickiewicz, Pan Tadeusz   Nie ma lekko, gdy chodzi o szkoły. Tak jak w maju i czerwcu po kilkunastu tygodniach walki z oporem materii jaką jest młodych podejście do szkoły jestem wrakiem człowieka, tak w grudniu powtarzam jak mantrę "Niech już wreszcie będą święta". Może powinnam zrobić sobie dobrze i olać, pomyśleć - młodych nauka, ich życie, ich sprawa - ale jakoś nie potrafię. Może powinnam zmusić się do przyjęcia wersji grona pedagogicznego "Leniwa/leniwy, nie uczy się, odpływa na lekcji" - ale pamiętam swoje szkolne lata i lekcje, na których odpływałam: nudne były lub niezrozumiałe. Może powinnam przyjąć wersję młodzieży: "Pani/pan co innego mówi  do nas w szkole, a co innego do rodziców", ale sama dzieckiem w kolebce będąc próbowałam łeb urwać pedagogic...
Czytaj więcej