Chała na wysokości!

Nie, ta notka nie będzie traktować ani o niebiańskich porządkach ani rządach w kraju.

Dziś spokojne, poświąteczne i posylwestrowe refleksje.
Boże Narodzenie to czas, kiedy człowiek z nieco innej perspektywy patrzy na swoje życie. Sprzyja temu atmosfera rodzinnych spotkań, obdarowywanie bliskich, porównywanie tego roku z poprzednim i jeszcze poprzednim...

Dzieciaki rosną, dorośli dojrzewają.
Najmłodszy, rozczulająco szczerze kolędował "Chała na wysokości", więc będzie co wspominać :) - ale refren już skorygowany i świeżo upieczony trzylatek śpiewa poprawnie politycznie.

Zrobiliśmy się bardziej rodzinni. Wyjątkowo w tym roku zaplanowaliśmy Sylwestra przed telewizorem i przygotowaliśmy stos płyt z filmami dozwolonymi od 12 lat. Z pozoru wyglądało mało atrakcyjnie, więc obok leżały wspaniałe planszówki, świeżo podarowane przez Św. Mikołaja, w którego wciąż wierzą dwaj najmłodsi. Ale przy śmiechu, komentarzach, przewijaniu co zabawniejszych scen, ocieraniu (wcale nie ukradkiem) łez wzruszenia jakoś nam zabrakło czasu na gry planszowe.

Po raz pierwszy mieliśmy autentycznie czas dla siebie - taki fajny rodzinny Sylwester. Szkoda, że to tylko raz w roku.

Komentarze

Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

W rankingu

Nie jest łatwo znaleźć się w rankingu wśród najlepszych uczniów/studentów. Mamaszostki musiała czekać z tym do studiów. Najstarsza z Szóstki - do gimnazjum. Młodsza - do wyników sprawdzianu szóstoklasisty. A kiedy nauczyciele gratulują - z jednej strony radość, duma, szczęście - a z drugiej wdzięczność dla wszystkich, którzy się do tego przyczynili. Bezpośrednio lub pośrednio, kiedy rodzice wredni byli. Babci. Prababci. Ciociobabci. Nauczycielom. Oraz wszelkim okolicznościom przyrody i nie tylko. Nad motywacją panów pracujemy rodzinnie. Wszystko przed nami.
Czytaj więcej

Jeszcze jeden żonkil, czyli ... gdybym znała Kadisz

To miał być prawie zwykły piątek, jeżeli "zwykły" może oznaczać dzień w tygodniu pracy, kiedy mąż wyjechany na obczyznę, a w ciągu doby udało mi się nawet przespać z 5 godzin, ustalić plan dnia i posiłków oraz kto kogo odbiera ze szkoły, a także skonsultować wyniki w nauce najmłodszych z wychowawczyniami. Ale mimo wszystko miał być zwykły, czyli zaplanowany i zrealizowany od A do Z, choć wiadomo, że to utopijne założenia. Przede wszystkim w plan wplotły się nowe wątki, jak choćby zakupy na Allegro, przez które znalazłam się na Muranowie, gdzie prawie zawsze tracę orientację. I właściwie od tego, co skłoniło mnie do zakupu tych kilku tomów, które leżą przede mną, powinnam była zacząć. A nawet jeszcze wcześniej, ponieważ na Karmelickiej, róg Anielewicza (dawnej Gęsiej) pojawiłam się po to, by odebrać zakupione wcześniej książki. Jedną z nich nabyłam w przypływie emocji po długiej rozmowie z A. poznaną w fejsbukowej grupie "Polska, Polonia, cały świat", gdy okazało si...
Czytaj więcej

Szkoła - młódź cierpi na tem

Obraz
Ciąg dalszy zmagań ze szkołą przyprawię szczyptą Mickiewicza - cytatem wciąż aktualnym: (...) Co dzień postrzegam, jak młódź cierpi na tem, Że nie ma szkół uczących żyć z ludźmi i światem. (...) - A. Mickiewicz, Pan Tadeusz   Nie ma lekko, gdy chodzi o szkoły. Tak jak w maju i czerwcu po kilkunastu tygodniach walki z oporem materii jaką jest młodych podejście do szkoły jestem wrakiem człowieka, tak w grudniu powtarzam jak mantrę "Niech już wreszcie będą święta". Może powinnam zrobić sobie dobrze i olać, pomyśleć - młodych nauka, ich życie, ich sprawa - ale jakoś nie potrafię. Może powinnam zmusić się do przyjęcia wersji grona pedagogicznego "Leniwa/leniwy, nie uczy się, odpływa na lekcji" - ale pamiętam swoje szkolne lata i lekcje, na których odpływałam: nudne były lub niezrozumiałe. Może powinnam przyjąć wersję młodzieży: "Pani/pan co innego mówi  do nas w szkole, a co innego do rodziców", ale sama dzieckiem w kolebce będąc próbowałam łeb urwać pedagogic...
Czytaj więcej